Өзбекстанның сыртқы саясатындағы жұмсақ күш
DOI:
https://doi.org/10.26577/.v115i3.1628Аңдатпа
Мақалада Өзбекстанның Орталық Азиядағы мәдени, білім беру және дипломатиялық ресурстарын «жұмсақ күш» нәтижелеріне айналдыру тетіктері зерттеледі. Негізгі мәселе – сыртқы саяси бастамаларды шетелдік аудиториялардың оларды тартымды әрі заңды деп қабылдайтынын дәлелдемей-ақ «жұмсақ күшке» жатқызу тәжірибесі. Зерттеу концептуалдық талдауды, ресми құжаттарды сапалық зерделеуді және үдерісті құрылымдық қадағалауды біріктіреді. 2017 жылдан кейінгі стратегиялар мен президенттік бастамалар мәдени мұра, білім беру және қоғамдық байланыстар, өңірлік күн тәртібін қалыптастыру, институционалдық коммуникация бағыттары бойынша талданды. Мақалада ресурс, құрал, қабылдау және саяси нәтиже ұғымдары ажыратылып, әр кезеңге өлшемдер ұсынылады. Нәтижелер Өзбекстанның басты артықшылығы ынтымақтастыққа негізделген өңірлік дискурс пен көрші мемлекеттермен қатынастардағы нақты өзгерістердің үйлесуінде екенін көрсетеді. Ортақ мұра мен географиялық орталықтық аудиторияға қолжетімділікті арттырады, алайда өздігінен ықпал туғызбайды. Білім беру желілері мен инклюзивті өңірлік дипломатия ұзақ мерзімді байланыстар мен өзара тиімділік қалыптастыратындықтан анағұрлым тұрақты тетіктер болып табылады. Негізгі шектеулерге ведомствоаралық бытыраңқылық, аудиторияны зерттеудің жеткіліксіздігі, имидж бен ішкі тәжірибе арасындағы алшақтық және көшбасшылықтың иерархия ретінде қабылдану қаупі жатады.
Түйін сөздер: жұмсақ күш; Өзбекстан; Орталық Азия; сыртқы саясат; қоғамдық дипломатия
